همه ما می دانیم که مغز مسئول دستور شکستن چربی ها و آزاد کردن انرژی مورد نیاز ما است، اما دانشمندان هنوز نمی دانند که این فرایند چگونه صورت می گیرد. لیپتین، هورمون تولید شده توسط سلول های چربی بدن است، که به مغز برای تنظیم اشتها، متابولیسم و انرژی می رود، اما چگونگی نحوه این ارتباط زیاد مشخص نیست. تحقیقات جدیدی صورت گرفته که برای اولین بار این ارتباط نامشخص را کشف کرده و بیان کرده که مجموعه اعصابی که به بافت های چربی برای تحریک روند توسعه متصل می شود، می تواند منجر به انواع جدیدی از درمان ضدچاقی شود.
هورمون لیپتین حدود 20 سال پیش به عنوان یک تنظیم کننده سوخت و ساز بدن شناسایی شد. سطوح پایینی از این هورمون برای افزایش اشتها و سوخت و ساز آهسته لازم است، و برعکس بالا بودن لیپتین کاهش دهنده اشتها و تجزیه آسان تر چربی ها است. اخیرا پژوهشی توسط یک تیم تحقیقاتی به رهبری آنا دومینگوس از موسسه Instituto Gulbenkian de Ciência پرتغال صورت گرفته که روند انجام این کار را مشخص کرده است.
در این پژوهش محققان رشته های عصبی چربی موش را جدا کرده و از نشانگرهای مولکولی برای شناسایی این سلول های عصبی استفاده کردند. هنگامی که از یک تکنیک تصویربرداری فوق العاده حساس بر روی یک بافت چربی سفید دست نخورده موش استفاده کردند، مشاهده شد که سلول های چربی می توانند با این پایانه های عصبی سمپاتیک محصور شوند.
اما برای تعیین میزان نقش این سلول های عصبی در چاقی، تحقیقات بیشتری بر روی موش ها لازم بود. این جوندگان به طور ژنتیکی مهندسی شده بودند به طوری که این سلول های عصبی می توانند از طریق روشن و خاموش کردن اپتوژنتیک روشن و خاموش شوند. اپتوژنتیک یک تکنیک در حال ظهور است که به عنوان وسیله ای برای درمان کوری و تغییر آستانه درد کشف شده است.
تیم دومینگوس مشاهده کرد که زدن سوئیچ بر روی سلول های عصبی به صورت محلی باعث انتشار یک انتقال دهنده عصبی به نام نورپینفرین (norepinephrine) می شود که به نوبه خود سلول های چربی را با سیگنال هایی برای تجزیه چربی آب می کند. این تیم گزارش می دهد که بدون این سلول های عصبی سمپاتیک، لیپتین به تنهایی قادر به تحریک تجزیه چربی نیست. یافته ها نشان می دهد که این سلول های عصبی سمپاتیک یک هدف بالقوه برای درمان چاقی از لیپتین ارائه می دهند که مغز بسیاری از افراد چاق در برابر آن مقاومت می کند.
این نتایج امید تازه ای برای درمان مقاومت لیپتین مرکزی، وضعیتی که مغز افراد چاق نسبت به لیپتین حساس هستند، فراهم می سازد.