چرا لئوناردو داوینچی و شکسپیر اینفدر باهوش بودند؟ بالاخره آنها هم مثل ما انسان بوده اند با زمان و شرایط محدود!

هنوز هم لئوناردو داوینچی به عنوان یکی از برجسته ترین هنرمندان در ذهن مردم مانده است، حتی در عصر دیجیتال! داوینچی هم مانند شکسپیر محبوبیت خاص خود را دارد و شاید دلیلش این باشد که هر دو هنرمندان مردمی بوده اند.

داوینچی را می توان شکسپیر دیگری در هنر و مهندسی دانست هر دوی آنها به غایت خلاق و محبوب هستند و در عصر حاضر نیز هنوز کارهایشان تازگی و نبوغ دارد. شاید بهترین شاخص برای ارزیابی هنرمند، طول عمر آثار و معروفیت او باشد نقاشان و هنرمندان مشهور زیادی در دنیا بوده اند که در برهه ای از تاریخ یا در جغرافیای محدودی خوش درخشیده اند ولی افراد کمی توانسته اند آثارشان را برای قرن ها و در سطح جغرافیایی پهناوری به سمع و نظر دیگران برسانند.

در آخر این هفته فیلم "مکبث" را دیدم که به اقتباس از نمایشنامه شکسپیر ساخته شده بود و جالب اینکه عصر حاضر نیز فیلم جذابیت و گیرایی خود را داشت و دوراهی هایی مثل صداقت و دروغ، بودن یا نبودن، هنوز موضوع هایی داغ و پرطرفدار در میان تماشاچیان است.

به تازگی نمایشگاهی از کارهای داوینچی در لندن برگزار شده بود و تصاویری از ماشین های پرنده، زره پوش ها، سیستم های هیدرولیک، ساعت های زنگ دار و پیچیده و ... به نمایش درآمد، البته تمام این تصاویر بزرگ نمایی شده بود چون عموما این اشکال در دفترچه یادداشت لئوناردو داوینچی به جا مانده بود.

خوب داوینچی و شکسپیر چه چیزی داشتند که دیگر هنرمندان رنسانس و نویسنده های مشهور از آن بی بهره بودند؟ چرا ما به همان اندازه برای آثار Raphael یا Edmund هیجان زده نمی شویم؟ جواب این است که آنها هنرمندان مردمی بودند و به دانشگاه و کلاسی نرفته بودند و به همین خاطر ذهنشان در حدود جغرافیای انسان شناسی و رنسانس محصور نبود، بلکه فراتر از دنیا و اطراف خود می اندیشند.

داوینچی مرتبا کارگران ساختمانی را نگاه می کرد و همچنین جرثقیل ها را مورد مطالعه قرار می داد و با سربازها در مورد آخرین مدل های ابزار جنگی صحبت می کرد و پرواز پرنده ها را به دقت زیر نظر می گرفت این شروع یادگیری داوینچی به صورت مستقل و از بچگی شروع شده و تا آخر عمر او نیز ادامه یافت!
شکسپیر و داوینچی خودآموزهای جاودان

شکسپیر هم مثل داوینچی یک خودآموخته به تمام معنا بود و تمام دانش خود را از خواندن کتاب و افکار عمیقش به دست می آورد و البته مکالمات و صحبت های او با اشرافی مثل Christopher Marlowe (کسی که احتمالا در مورد ماکیاولی هم چیزهایی به او گفته بود) و برتر از همه این موارد که ذکر شد شکسپیر اهل مشاهده و تفکر دقیق در اطراف خود بود و همیشه صحبت های عوام و کوچه و خیابان را نیز گوش می داد و آنها را تبدیل به متن نمایشنامه هایش میکرد.

با این تفاسیر عمده موارد قابل ذکر که می توان به عنوان ویژگی این دو شخص نامید، کنجکاوی، مشاهده گر بودن، خودآموخته بودن را می توان ذکر کرد.

به نظر شما همه می توانند خودآموز باشند یا نیاز به دانشگاه و کلاس منطقی تر به نظر می رسد؟