سال 2015 پر از اختراعات علمی و فن آوری بود. از ربات های خودآموز گرفته تا فن آوری ویرایش ژن، زنان در این اتفاقات حضور پررنگی داشتند.


stiefanie tellex

STIEFANIE TELLEX

یکی از داستان های سال، داستان Baxter بود، یک ربات. Baxter یاد گرفت که اشیاء ناشناخته را بردارد و به وسیله تعدادی دوربین در محیط ناشناخته حرکت کند و سنسورهای مادون قرمز که به او اجازه داد موقعیت را از زوایای مختلف تحلیل کند. این فرآیندی است که تلاش بسیاری می خواهد و برخی اوقات چندین ساعت زمان می برد. هنگامی که Baxter برخی چیزها را یاد گرفت، می تواند ربات های دیگر را آموزش دهد، ربات هایی که همان سنسورها و تسمه ها را دارند با رمز گذاری اطلاعات به فرمتی که قابلیت آپلود در سیستم آن ربات ها را داشته باشد.

Baxter به وسیله Steffanie Tellex استادیار گروه علوم کامپیوتر در دانشگاه Brown طراحی شد، که می گوید هدف او این است "ساختن ربات هایی که از زبان طبیعی برای برقراری ارتباط با انسان استفاده کنند".

او می گوید "در بیست سال آینده همه خانه ها یک ربات شخصی خواهند داشت که کارهایی مانند تمیز کردن میز شام، شستن لباس و غذا درست کردن را انجام می دهند. برای رسیدن به این هدف، برای ربات ها لازم و ضروری است که فراتر از تعامل با مردم به سوی همکاری حرکت کنند"

"همانطور که این ماشین ها قویتر و مستقل تر می شوند، بسیار مهم است متدهایی توسعه داده شود که این قابلیت را داشته باشند که مردم به ربات ها بگویند چه کاری انجام بدهند. من متدهایی را ایجاد می کنم که ربات ها را قادر می سازد یاد بگیرند و چیزهایی در محیط پیرامون خود را دستکاری کنند که در همکاری انسان بسیار مهم است."

کارهای دیگر Tellex شامل برنامه نویسی Forklifts و مینی هلیکوپترها برای دنبال کردن دستورالعمل ها. او در اوقات فراغت خود بر روی تقویت یادگیری ربات ها کار می کند.


melissa little

MELISSA LITTLE

Melissa Little رئیس آزمایشگاه تحقیقات کلیه در ملبورن، که امسال مسئول رشد مینی کلیه ها از سلول های بنیادی بود. بر خلاف برداشت های قبلی، این کلیه ها از همه انواع سلول های پیدا شده در کلیه انسان شکل می گیرد و دو عملکرد اصلی تعادل مایعات و تصفیه خون را انجام می دهد.

این روند، هدایت شده توسط تیم، شبیه به یک جنین در حال رشد بود. اگر چه کلیه ها هنوز آماده پیوند برای انسان نیست، از آن ها برای مدل سازی بیماری ها و سلول درمانی استفاده خواهد شد، و یک بخش حیاتی از توسعه ساختار ارگان های بدن در یک آزمایشگاه خواهد بود. از آن ها همچنین برای نمایش دادن تاثیر داروها بر روی بیماری های کلیوی استفاده خواهد شد.

"مینی کلیه بسیار پیچیده است و خیلی شبیه اندام واقعی بدن است بیشتر ازهمیشه " Little می گوید "

مینی کلیه برای تست داروها بسیار مهم است، و در را به روی سلول درمانی و جایگزینی کلیه باز می کند. یک روز شاید این یک درمان جدید برای بیماران نارسایی کلیه باشد.



jennifer doudna

JENNIFER DOUDNA

CRISPR (Clustered regularly interspaced short palindromic repeats) امسال سر تیتر خبرها بود. تکنولوژی ویرایش ژن CRISPR با عناوین مختلف توصیف شد به عنوان یک "تعویض بازی" و "مختل" در تحقیقات زیست پزشکی توصیف شد. Jennifer Doudna که پیشگام اولیه این روش بود، توسط New York Times به عنوان یک پیشگام معرفی شد.

CRISRP یک ابزار بسیار دقیق ویرایش ژنوم است، کارآمدتر و انعطاف پذیرتر از تکنولوژی موجود قبلی است. اساسا دانشمندان قادر هستند بخشی از توالی DNA را بردارند و در ژنوم قرار دهند، CRISPR آنزیم های Cas-9 را به مهندسین دقیق تغییر می دهد، تطبیق DNA در سلول های خاص و برداشتن و تعمیر کردن آن.

بنابراین CRISRP سلول های انسانی را از HIV محافظت می کند، از معکوس کردن کردن جهش ها که باعث نابینایی می شود محافظت می کند، سلول های سرطانی را متوقف و از تکثیر آن ها جلوگیری می کند. روش معرفی شده فقط برای انسان ها استفاده نمی شود، مهندسان زیستی نیز می توانند از CRISRP برای تغییر ماده گیاهی استفاده کنند و کارشناسان کشاورزی هم می توانند محصولات کشاورزی را از ویروس ها و آفت ها محافظت کنند.

Doudna یکی از پیشگامان اولیه این روش بود، و اخیرا در Life Sciences 3میلیون دلار جایزه دستیابی به موفقیت به او اهدا شد.



MARIA PEREIRA

MARIA PEREIRA


نقص مادرزادی قلب در کودکان فوق العاده شایع می باشد، نقص های مادرزادی یکی از نقص های هنگام تولد در انگلستان است، در 1000 تولد 8 مورد نقص مادرزادی وجود دارد.

از آنجا که قلب کودکان خیلی کوچک هستند، به سختی می توان قلب کوچک و ضعیف را از آسیب های شدید محافظت کرد.

این جایی است که Maria در آن پا گذاشته، Pereira رئیس مرکز تحقیقاتی Gecko Biomedical تصمیم گرفت چسبی را تولید کند که جایگزین بخیه جراحی شود بلکه قادر باشد محیط خشن قلب را زنده نگه دارد و به نسبت جراحی های سنتی قلب آسیب کمتری به قلب برساند.

چسب ایجاد شده تمام این معیارها را دارد؛ زیست تخریب پذیر (یعنی به سادگی تجزیه شده و آثاری از آن در بدن باقی نمی ماند)، زیست سازگار با بافت های زنده بدن و انعطاف پذیر و همچنین مانند بافت انسان نرم و پویا است، و در برابر پوشاک و عرق بدن مقاوم است. چسب زمانی که نور UV بر روی آن بتابد می چسبد، به این معنی که جراحان قلب درجراحی ها بر حفره های قلب تسلط کامل دارند، انتظار می رود در اوایل سال 2017 بصورت گسترده از این چسب استفاده شود.