جذب و ذخیره کربن، یا به اصطلاح ترسیب کربن، به روند ذخیره کربن موجود در هوا، خاک و گیاهان گفته می‌شود. این روند با ذخیره کربن از هوا باعث می‌شود که از میزان کربن که گازی گلخانه‌ای است کاسته شده و به بهبود کیفیت هوا کمک می‌کند. ترسیب یک روش مناسب برای کاهش کربن دی اکسید منتشر شده در هوا می باشد، اما احتمال تراوش گاز و فرار به فضا یکی از موانع این فن آوری محسوب می شود. اخیرا محققان یک روش جدید برای غلبه بر این مشکل توسعه داده اند؛ در این روش با تزریق CO2 به سنگ های آتش فشانی می توان در ظرف دو سال آن را به گاز جامد تبدیل کرد. این فرایند می تواند یک موفقیت چشمگیر در این زمینه محسوب شود.

در روند ترسیب کربن، CO2 فرایندهای شیمیایی در نیروگاه کشیده شده و قبل از اینکه وارد جو شود در مخازن زیرزمینی پمپاژ می شود. به طور کلی، برای کاهش حجم این گاز را به صورت فشرده در می آورند، و نتیجه آن به عنوان CO2 فوق بحرانی شناخته می شود. اما مشکلات CO2 فوق بحرانی این است که شناور است، بدین معنی که ذخیره آن در زیر زمین خطر نشت گاز را به دنبال دارد.

یک راه برای جلوگیری از نشت گاز، حذف کردن گاز از معادله است. بنابراین تحقیقات زیادی بر روی اینکه چگونه گاز می تواند به جامد تبدیل شود، تمرکز کرده اند. Coffee grounds  و sea urchins برخی از این روش ها هستند، که بر روی پمپاژ گاز در صخره های آتش فشانی که با گاز واکنش نشان می دهند و آن را به مواد معدنی کربنات جامد تبدیل می کنند، تمرکز دارند.

اما این روند جامد سازی صدها و یا حتی هزاران سال طول می کشد و یک فرایند طولانی و هزینه بردار است.

از سال 2007، یک تیم بین المللی از دانشمندان از سنگ های بازالت در مناطق گرم ایسلند به ذخیره طبیعی CO2 استفاده می کنند. در این پروژه که CarbFix نامیده شده، محققان از یک روش استفاده کردند که می تواند به طور جدی فرایند جامدسازی را سرعت دهد.

در این روش به جای فشرده سازی گاز به شکل CO2 فوق بحرانی، محققان از آن برای ساخت آب گازدار استفاده کردند و 248 تن از آن را به زیر زمین و آبخوان های آب شیرین پمپاژ کردند. سنگ بازالت در آبخوان غنی از عناصر مانند کلسیم، منیزیم و آهن است، که در آب آزاد می شوند و با CO2 حل شده برای تشکیل مواد معدنی کربنات جامد واکنش نشان می دهد.
نویسنده این مقاله دکتر Juerg Matter، از دانشگاه ساوتهمپتون می گوید: نتایج ما نشان می دهد که بین 95 و 98 درصد از CO2 تزریقی، کمتر از دو سال جامد سازی خواهد شد و این یک فرایند خیلی سریع است.  

این تیم این روش جذب کربن را در نیروگاه زمینی Hellisheidi Reykjavik Energy's Hellisheidi انجام داد، و بنا به گزارشات در حال حاضر 5000 تن هر ساله جمع می شود.

خبر خوب این است که در حال حاضر سنگ بازالت بیش از هر سنگ دیگری در زمین وجود دارد. البته این بر روی زمین خیلی معمول نیست و تنها ده درصد از قاره ها از سنگ بازالت ساخته شده اند، اما بیشتر کف اقیانوس ها از این ماده تشکیل شده است. با اینکه انجام این فرایند در اقیانوس ها ساده نیست اما احتمال زیادی برای انجام این کار وجود دارد.

نتایج این روش منجر به روش های ذخیره سازی دائم و سازگار با محیط زیست کربن خواهد شد و می تواند به یکی از بزرگترین روش ها برای ذخیره سازی CO2 تبدیل شود.

نتایج این مطالعه در مجله Science منتشر شده می توانید در اینجا جزئیات بیشتر مطالعه را ببینید.