بعد از بارش های سنگین در اوایل ماه ژوئن، مدرسه شناور ماکوکو که در خارج از لاگوس پایتخت نیجیریه واقع شده، ویران شد. این ساختار چوبی سه طبقه توسط شرکت معماری NLE در سال 2012 به عنوان نمونه اولیه برای ساختمانهای شناور طراحی شد و یکی از نوآورانه ترین مدارس جهان محسوب می شد که مانند توده ای تخته روی آب شناور است.

پول بسیار کمی صرف زیرساخت این مدرسه در تالاب شد، و ساکنان می توانند از آن به عنوان یک مکان برای حل مسائل جامعه و سیاست، ایجاد کلاس های درس موقت و فضاهای بازی استفاده کنند.

این ساختمان دارای سه طبقه ساده و به شکل حرف A می باشد. پی این ساختمان از 330 بشکه پلاستیکی که در کنار هم قرار داده شده اند تشکیل شده و دارای 1000 فوت مربع محیط بازی، کلاس ها و مخازن جمع آوری آب باران است. این مدرسه ظرفیت 100 کودک دبستانی را دارد و البته علاوه بر مدرسه نمونه ای محکم و قابل انعطاف برای ساخت یک مسکن و یا سایر ساختمان های بالقوه نیز هست. پایین ترین طبقه ی مدرسه فضای بازی کودکان است. طبقه میانی فضایی قابل تقسیم دارد که امکان داشتن چهار کلاس درس را می دهد و بالاترین طبقه یک کارگاه آموزشی کوچک است و راه پله ها ارتباط بین طبقات را ایجاد می کند.

این ویژگی ها ماکوکو را به عنوان بزرگترین زاغه شناور جهان درآورده است.

اما آیا این ساختمان سطح یکپارچگی ساختاری که NLE ادعا میکرد را دارد؟