برای اولین بار در نوامبر 2013 بهترین دسکتاپ لینوکس به طور کامل آپدیت شد. دسکتاپ قطعا یکی از جنبه های مهم تجربیات کاربر لینوکس است، و یک راه کاربرپسند برای برقراری ارتباط با کامپیوتر فراهم می کند. برخلاف ویندوز و مکینتاش دسکتاپ لینوکس بسیار ساده است و تعویض بین دسکتاپ ها فوق العاده آسان است. برای این کار کافی است دسکتاپ جایگزین را نصب کنید، از سیستم خارج شوید و اینبار دسکتاپ جایگزین را برای ورود به سیستم انتخاب کنید.
بهترین دسکتاپ های لینوکس: کدام یک برای شما بهتر است؟

اگر از دسکتاپ پیش فرض خود استفاده می کنید، و می خواهید تغییراتی را در آن ایجاد کنید. برای پیدا کردن یک دسکتاپ مناسب لازم نیست دسکتاپ های مختلفی را امتحان کنید، کافی است بر اساس نیازهای خود دو یا سه گزینه را انتخاب کرده و در نهایت از میان آنها دسکتاپ مناسب برای خود را پیدا کنید.  

در این مطلب هفت دسکتاپ محبوب را با ویژگی های برجسته و جنبه های خوب و بد آن معرفی می کنیم. اما قبل از استفاده از آنها باید بدانید به دنبال چه نوع دسکتاپی هستید؟

محیط دسکتاپ شامل یک مدیر پنجره بعلاوه مجموعه ای از ابزارها به شکل یک بسته از پیش مونتاژ شده مانند Gnome یا KDE باشد، یا ممکن است توسط نگهدارنده توزیع مانند CrunchBang's Openbox یا Puppy's JWM مونتاژ شود.  

البته این برداشت اول است، بیشتر دسکتاپ ها می توانند یک نگاه کاملا متفاوت را بهینه سازی کنند، و اگر ظاهر فعلی دسکتاپ خود را دوست دارید، می توانید آن را مطابق نیازهای خود سفارشی کنید و یک دسکتاپ متفاوت را برای خود بسازید. مانند KDE که می تواند در هر توزیعی مانند یک دسکتاپ متفاوت به نظر بیاید.

یکی دیگر از معیارهای کلیدی کارکرد است: چقدر استفاده از دسکتاپ آسان است؟ آیا برای دسترسی به قسمت های اصلی سیستم مجبور به کلیک های اضافی هستید؟

انعطاف پذیری دسکتاپ هم مهم است. مثلا چه جنبه هایی را می توان به سلیقه خود سفارشی کرد و چقدر انجام این کار آسان است؟ و در آخر یک سوال در مورد عملکرد وجود دارد: یک دسکتاپ جایگزین چقدر پاسخگو و سریع خواهد بود؟

در زیر ما دسکتاپ های مختلفی را ارزیابی می کنیم، اما در نهایت انتخاب بستگی به سلیقه و نیازهای شما دارد. باید دسکتاپی را انتخاب کنید که متناسب با نیازهای شما باشد.

Unity
بهترین دسکتاپ های لینوکس: کدام یک برای شما بهتر است؟

Unity تم دسکتاپ منحصربفرد اوبونتو می باشد، بنابراین بسیاری افراد در ابتدا استفاده از آن را ترجیح می دهند. Unity با وجود شباهت های ظاهری به گنوم 3 بسیار باثبات است. با اینکه کاملا مانند گنوم نیست و با راه اندازی و پنل بالای آن بسیار پراکنده به نظر می رسد.  

یکی از نقاط قوت Unity، Dash است. Dash یک ابزار برای پیدا کردن سریع رسانه ها و فایل ها برای برنامه ها و لینک های وب است. این ابزار همچنین یک میانبر مفید برای مواردی که اخیرا استفاده شده را فراهم می کند. یکی دیگر از ویژگی های بزرگ این دسکتاپ، HUD است که یک جایگزین برای کلیک کردن منوها است و به شما اجازه می دهد چیزهایی را که به دنبال آن می گردید تایپ کنید؛ و زمانی که تایپ می کنید پیشنهاداتی نشان داده می شود و جستجوهای فازی به طور کامل پشتیبانی می شوند.

با وجود این ویژگی ها، انتقاداتی هم بر Unity وارد است. برای مثال شما نمی توانید موقعیت راه انداز را تغییر دهید، اما می توانید آن را پنهان کنید. کنترل های پنجره ها هم به جای سمت راست، در سمت چپ بالای صفحه قرار دارد. سیستم اطلاع رسانی آن نیز ضعیف اجرا می شود و تنها با استفاده از ابزارهای شخص ثالث می تواند بهینه سازی شود.

Unity یک انتخاب مناسب برای کسانی است که زمانی را به یادگیری آن اختصاص می دهند، و به خصوص برای کسانی که تجربه کار با اوبونتو بر روی صفحه نمایش های کوچکتر به لطف ویژگی های همگرا پسند آن دارند بسیار مناسب است. اما اگر شما برای انطباق یا قابلیت شکل پذیری آن دچار مشکل هستید نگران نباشید. گزینه های دیگری هم وجود دارند که می توانید از میان آنها انتخاب کنید. 

Gnome 3
بهترین دسکتاپ های لینوکس: کدام یک برای شما بهتر است؟

گنوم 3 را می توان ترکیبی از محیط کاربری مینیمال و ساده همراه با ویژگی های کامل یک دسکتاپ ضروری دانست. به لطف محیط مینیمالیستی گنوم 3، روزهای سلطه گنوم بر فضای دسکتاپ لینوکس به پایان رسیده است. گنوم 3 برای تمرکز بیشتر شما بر روی وظایف طراحی شده است، اما برای کسانی که از آن برای ناوبری از طریق یک سری پنل ها، منوها و دیگر متعلقات استفاده می کنند، و یا از شل کلاسیک گنوم استفاده می کنند، ممکن است زیاد جالب نباشد.

در گنوم یک پنل پراکنده در بالای صفحه وجود دارد. می توانید بر روی Activities  برای آشکار کردن راه انداز کلیک کنید، و همه برنامه های روی سیستم را میانبر کنید. برای انجام این کارها زمان زیادی لازم نیست. در نهایت یکی از نقاط قوت گنوم کاربرپسند بودن آن است.

گنوم نسبت به Unity قابل تنظیم تر است و از افزونه های پوسته حمایت می کند، شما می توانید از طریق مرورگر خود اینها را نصب کنید. اگر زمان زیادی را صرف دسکتاپ نمی کنید و می خواهید بر روی برنامه های خود تمرکز کنید می توانید از گنوم استفاده کنید، اما اگر به دنبال یک رابط کاربر سنتی تر هستید، می توانید از Gnome Classic استفاده کنید.

Cinnamon
بهترین دسکتاپ های لینوکس: کدام یک برای شما بهتر است؟

Cinnamon دسکتاپ رسمی Linux Mint است، و از فن آوری اساسی گنوم از جمله نسخه های انشعاب یافته از برنامه های هسته ای خود بهره می برد. این برنامه می توانند نسبت به نسخه های مادری گنوم کاربردی تر باشند.

محیط این دسکتاپ بسیار زیبا و جذاب است و هر کاربری که برای بار اولین بار به این محیط وارد می‌شود متوجه حس لینوکسی این محیط زیبا خواهد شد. با پنلی در پایین صفحه همراه با دکمه Start برای مدتی طولانی بدون هیچ مشکلی و قابلیت‌های شخصی سازی زیاد برای شما کار خواهد کرد. این دسکتاپ همچنین از طریق یک سری افزودنی ها مانند: تم ها، افزونه ها، اپلت ها و پلاگین های شناور قابل تنظیم است، همه اینها به طور مستقیم از طریق ابزار System Settings اداره می شود.

اخیرا Cinnamon گام های بزرگی برای افزایش عملکرد برداشته است، برای مثال تازه ترین انتشار آن از یک مکانیسم برای شروع سریع بعد از بوت شدن استفاده می کند. وابستگی آن به گنوم 3 بدین معنی است که هنوز هم نسبتا سنگین است. اما این دسکتاپ شهرت زیادی به دست آورده است و نسخه های اخیر آن به طور مداوم بهبود یافته اند.

Mate
بهترین دسکتاپ های لینوکس: کدام یک برای شما بهتر است؟

اگر شما هم ایده دسکتاپ های سنتی را دوست دارید و می خواهید آن را بر روی ماشین های کندتر یا قدیمی اجرا کنید، Mate یک جایگزین بسیار عالی برای Cinnamon محسوب می شود.

این دسکتاپ برگرفته از نسخه قدیمی تر گنوم یعنی گنوم 2 است. این دسکتاپ از طریق دو پنل، در بالا و پایین صفحه، باز می شود که می توانید این پنل ها را در هر قسمت دیگری از صفحه قرار دهید. به طور پیش فرض پنل پایینی پنجره های باز را نشان می دهد، و با استفاده از یک سری منوها در گوشه سمت چپ بالا، میانبرهای مفیدی برای بخش های کلیدی سیستم شما فراهم می کند. این پنل ها همچنین می توانند از طریق تعدادی اپلت های اضافی مانند راه انداز تسک، کلید قدرت، آب و هوا و غیره توسعه بیابند.

بعلاوه میانبر مفید Control Centre، دسترسی به بسیاری از تنظیمات سیستم از جمله برخی بخش های قابل سفارشی سازی Mate را فراهم می کند.

LXDE and Xfce
بهترین دسکتاپ های لینوکس: کدام یک برای شما بهتر است؟

این دو دسکتاپ برای کسانی که به دنبال یک دسکتاپ هدفمند پایه، با مصرف حافظه کمتر از دسکتاپ های سنگین مانند KDE Plasma و Unity هستند، مناسب می باشد. این دو دسکتاپ نگاه مسطح و بروز تری نسبت به دسکتاپ های رقیب دارند، و با این حال بهترین انتخاب برای ماشین های آهسته مانند  Raspberry Piهستند.

طرح اولیه  LXDEمانند Cinnamon است و دارای یک پنل در پایین صفحه نمایش است که شبیه ویندوز 95 می باشد. این دسکتاپ با اینکه مانند Cinnamon جذاب نیست، اما کاملا کاربردی است و به کم کردن درهم ریختگی دسکتاپ کمک می کند. و مانند Mate می تواند از طریق انتخاب برخی پلاگین ها توسعه بیابد. برنامه های هسته ای این دسکتاپ بیش از حد سبک هستند، اما هنوز هم مانند پشتیبانی از دو پنجره در فایل منیجر قابل لمس نیستند. ابزار Customise Look and Feel هم سفارشی سازی بسیاری از جنبه های دسکتاپ به سلیقه کاربر را بیش از حد آسان می سازد.

Xfce محیطی بسیار سبک است و اگر یک سخت‌افزار قدیمی بر روی دسکتاپ یا لپ ‌تاپ خود دارید و دوست دارید هنوز این سیستم را مورد استفاده قرار دهید، XFCE محیطی ایده آل برای شما خواهد بود. در Xfce پنل اصلی به طور پیش فرض در بالای صفحه نمایش قرار دارد وگزینه های قابل تنظیم کمتری دارد، اما پنل راه انداز آن در پایین صفحه نمایش میانبرهای مفیدی برای آیتم های مختلف فراهم می کند.

KDE Plasma 5
بهترین دسکتاپ های لینوکس: کدام یک برای شما بهتر است؟

اگر می خواهید کنترل کاملی بر روی دسکتاپ خود داشته باشید می توانید KDE Plasma 5 را انتخاب کنید، این دسکتاپ بیشتر شبیه به یک چارچوب برای ساخت دسکتاپ سفارشی خود از یک دسکتاپ واقعی است. نسخه 5 این دسکتاپ دارای پیش فرض های معقولی است که برای شروع کار شما مناسب هستند.

 پس از شروع، یک پنل در پایین صفحه و یک دکمه جعبه ابزار مفید در گوشه سمت راست بالای صفحه می بینید. KDE تا حد زیادی بر پایه ویجت های کنار صفحه است، که می توانند به پنل ها دوخته شوند یا بر روی دسکتاپ شناور باقی بمانند.

KDE مانند دسکتاپ های مجازی استفاده از activities را ارائه می دهد، که امکان سفارشی سازی دسکتاپ خود برای مقاصد خاص مانند مرور وب یا ویرایش تصاویر فراهم می سازد. KDE در میان دسکتاپ های این مجموعه منحصر به فرد است. اگر شما هم خود به دنبال ساخت یک دسکتاپ هستید KDE بهترین انتخاب برای شما خواهد بود.

چند دسکتاپ جایگزین غیرمعمول دیگر

اگر هنوز به دنبال یک دسکتاپ کامل هستید می توانید اینها را نیز امتحان کنید:

Enlightenment

طرز کار  Enlightenment متفاوت است و حتی در زمانی که با این رابط کاربری کار می‌کنید، متوجه این تغییر و متفاوت بودن آن با محیط‌های دیگر می‌شوید. در این دسکتاپ خبری از منوی استاندارد شروع یا استارت و پنل های پایینی نیست و منوهای دسکتاپ و دیگر المان ها در قسمت بالای صفحه قرار دارند.

یکی از بهترین المان‌های موجود در Enlightenment تعداد زیادی پوسته‌های متفاوت است، که باعث تغییراتی در ظاهر این دسکتاپ شده است. این پوسته‌های دسکتاپ تنها رنگ رابط کاربری را عوض نمی‌کنند، بلکه تغییراتی را در پنجره ‌ها و شکل آن ‌ها نیز به وجود می‌آورند. این دسکتاپ برای کاربرانی که دوست دارند با توجه به خواسته ‌های خود دسکتاپ بسازند و همیشه دوست دارند شکل دسکتاپ خود را تغییر دهند و تنوع ایجاد کنند، مناسب است.

Sugar

هنگامی که Nicholas Negroponte، برای کودکان One Laptop Per Child را تاسیس کرد، این پروژه با سخت افزارهای بسیار محدودی شروع به کار کرد، این توزیع کلکسیونی از نرم افزارها مخصوص کودکان است. با توجه به اینکه بسیاری از کاربران هدف، هرگز یک کامپیوتر ندیده بودند چه برسد که از آن استفاده کنند، تیمی که این توزیع را پشتیبانی می کند با هدف آموزش این پلتفرم را ساخته است. استفاده از این توزیع بسیار ساده است و با داشتن آیکون های بزرگ و حجیم و یک طرح با کنتراست بالا، آموزش آن به کودکان بسیار آسان است.

Openbox

OpenBox  یک محیط دسکتاپ لینوکس می‌باشد که به دلیل طراحی و ظاهر مینیمال از LXDE  و Xfce سبک‌تر است. این پوسته گرافیکی قابلیت پیکربندی بالایی دارد و یک دسکتاپ ساده را فرآهم می‌کند که عملیات بارگذاری پروسه‌ها را بسیار سرعت می‌بخشد. کلیک راست کردن در هر نقطه‌ای از دسکتاپ منوی برنامه ‌ها را ظاهر می‌کند. شما همچنین می‌توانید عملکرد KDE یا Gnome را با سرعت OpenBox ترکیب نمایید تا Desktop را سریع‌ و تمیزتر نمایید. تعدادی از محیط های دسکتاپ دیگر مانند LXDE و razorQT از Openbox به عنوان انتخاب مدیر پنجره خود استفاده می کنند. با این حال، با برخی از تنظیمات می تواند به یک محیط دسکتاپ تبدیل شود و این دقیقا همان چیزی است که توسعه دهندگان CrunchBang انجام داده اند.

Puppy Linux

Puppy Linux بر پایه اوبونتو کار خود را شروع کرد و به مرور زمان تغییراتی در آن صورت گرفت. هدف از طراحی این دسکتاپ، عرضه یک سیستم عامل سبک و قابل اجرا بر روی رایانه های قدیمی است. اين لينوکس امکانات زيادي ندارد و شايد بشود گفت بيشتر براي نجات رايانه‌هاي بسيار قديمي مناسب است. در واقع این طراحی برای صرفه جویی در منابع است. نتیجه نهایی هرچند دیدنی و جذاب نیست، اما لذت بخش است و به صورت تحسین آمیز بر روی سخت افزارهای قدیمی کار می کند.

Xmonad

Xmonad  در واقع یک برنامه مدیریت پنجره‌ها به صورت کاشی ها است، به این معنا که به جای روی هم قرار گرفتن پنجره‌ها بر روی هم در دسکتاپ، آنها را به صورت خودکار در کنار هم قرار می‌دهد، تا دسکتاپی منظم داشته باشید. این محیط کار رابط کاربری تزئین شده و چشمگیری ندارد، اما همین آن را به یک دسکتاپ پایدار و کاربرپسند تبدیل می‌کند.

هر کدام از کاشی های این دسکتاپ شامل یک برنامه کاربردی است. شما می توانید کاشی های اطراف را ترکیب کنید، اندازه آنها را تغییر دهید و تمرکز کنید. شما همچنین می توانید بدون کاشی ها از ماوس استفاده کنید.

RazorQT

همانطور که دیدیم طیف وسیعی از دسکتاپ های سبک برای لینوکس وجود دارد. با این حال تقریبا همه آنها از ابزار GTK toolkit استفاده می کنند، که می تواند باعث مشکلات توسعه برای تغییر به GTK 3 شود. RazorQT هم یکی از این محیط های ساده و نسبتا سبک برای کاربران لینوکس است. شباهت‌هایی به KDE دارد و طراحی شده تا سادگی و سرعت را به ارمغان بیاورد. به طور پیش‌فرض با برنامه ‌های کمی ارائه می‌شود. البته شما می‌توانید برنامه‌ های مورد نیاز خود را نصب کنید. این میز کار روی سیستم‌های قدیمی با سخت‌افزار ضعیف به خوبی کار می‌کند.

Conclusion

اگر شما از ده کاربرکامپیوتر بپرسید که از یک رابط کامپیوتر چه می خواهید ده پاسخ متفاوت از آنها می شنوید، پس چرا باید همه آنها از یک محیط دسکتاپ همسان استفاده کنند؟

به همین دلیل، ما نمی توانیم خودمان را محدود به یک دسکتاپ بکنیم، زیرا در واقع چنین چیزی وجود ندارد، و هرکدام از دسکتاپ ها برای بعضی افراد مناسب هستند. شناخت از سبک های مختلف استفاده از کامپیوتر در چند سال گذشته بسیار مهم شده و تعداد دسکتاپ ها در لینوکس به طور قابل توجهی متنوع شده است. در حال حاضر طیف وسیعی از دسکتاپ های خوب وجود دارد ولی همه آنها برای هر فردی مناسب نیستند؛ بلکه هرکاربر باید دسکتاپی را انتخاب کند که متناسب با نیازهای او باشد. به یاد داشته باشید که بیشتر دسکتاپ های امروزی خوب هستند، از جمله آنها می توان Xfce و LXDE و Mate و Cinnamon و KDE را نام برد. همه این دسکتاپ ها دارای نکات خوب و بدی هستند اما برای سنت گرایان انتخاب خوبی محسوب می شوند. اما اگر بخواهیم یکی از این دسکتاپ ها را به عنوان بهترین دسکتاپ برای سنت گرایان انتخاب کنیم Mate گزینه اول است که راه گنوم 2 را به طریقی بروز ادامه می دهد.

گنوم 3 و Unity از بهترین انتخاب ها برای دنیای مدرن هستند. بسیاری از مردم از هردوی اینها نفرت دارند اما قطعا یکی از بهترین گزینه ها هستند. ما Unity را به عنوان دسکتاپ برتر برای دنیای جدید معرفی می کنیم.

ما قصد داریم دسکتاپی را انتخاب کنیم که ویژگی های بیشتر به دنیای کامپیوترهای رومیزی بیفزاید. البته همیشه دسکتاپی که بیشترین ویژگی های مفید را دارد، لزوما نمی تواند در همه محیط های معمول مفید واقع شود. دسکتاپ برنده همیشه یک راه کاملا متفاوت برای انجام کارها ارائه می دهد.